تفاوت گیربکس دوکلاچه تر و خشک
|

تفاوت گیربکس دوکلاچه تر و خشک

در سال‌های اخیر، خودروسازان برای دستیابی هم‌زمان به شتاب بهتر، مصرف سوخت کمتر و راندمان بالاتر، به سمت استفاده از فناوری‌های جدید انتقال قدرت حرکت کرده‌اند. یکی از موفق‌ترین دستاوردهای این روند، گیربکس دوکلاچه یا Dual Clutch Transmission (DCT) است؛ فناوری‌ای که امروزه در بسیاری از خودروهای جدید از جمله محصولات مدیران خودرو، فونیکس، چری و بسیاری از برندهای اروپایی و آسیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیربکس تلاش می‌کند مزایای گیربکس دستی و اتوماتیک را در کنار یکدیگر قرار دهد؛ یعنی تعویض دنده‌هایی سریع و بدون وقفه را با راحتی رانندگی اتوماتیک ترکیب کند. به همین دلیل، بسیاری از کارشناسان صنعت خودرو، گیربکس DCT را یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های چند دهه اخیر در سیستم انتقال قدرت می‌دانند.

برخلاف گیربکس‌های اتوماتیک معمولی که از مبدل گشتاور استفاده می‌کنند، گیربکس دوکلاچه دارای دو مجموعه کلاچ مستقل است. یکی از این کلاچ‌ها دنده‌های فرد و دیگری دنده‌های زوج را کنترل می‌کند. زمانی که خودرو در حال حرکت با یک دنده است، گیربکس به‌صورت هم‌زمان دنده بعدی را روی محور دوم آماده می‌کند؛ بنابراین هنگام تعویض دنده، انتقال نیرو تقریباً بدون وقفه انجام می‌شود و راننده شتابی یکنواخت‌تر و سریع‌تر را تجربه می‌کند. همین ویژگی باعث شده است خودروهای مجهز به گیربکس DCT علاوه بر عملکرد اسپرت‌تر، مصرف سوخت مناسب‌تر و بازده بالاتری نیز داشته باشند. 

با این وجود، همه گیربکس‌های دوکلاچه عملکرد یکسانی ندارند. تفاوت اصلی آن‌ها در نحوه خنک‌کاری صفحات کلاچ است؛ تفاوتی که باعث شده این گیربکس‌ها در دو گروه اصلی دوکلاچه تر (Wet DCT) و دوکلاچه خشک (Dry DCT) تولید شوند. همین تفاوت ساختاری، میزان تحمل گشتاور، استهلاک، هزینه نگهداری، عملکرد در ترافیک و طول عمر گیربکس را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به همین دلیل، آشنایی با تفاوت این دو فناوری برای افرادی که قصد خرید خودرو یا نگهداری صحیح از آن را دارند، اهمیت زیادی دارد.

تفاوت اصلی گیربکس دوکلاچه تر و خشک چیست؟

اگر بخواهیم مهم‌ترین تفاوت این دو فناوری را به زبان ساده بیان کنیم، باید گفت که در گیربکس دوکلاچه تر، صفحات کلاچ داخل روغن مخصوص گیربکس کار می‌کنند؛ اما در گیربکس دوکلاچه خشک، صفحات کلاچ در تماس مستقیم با هوا قرار دارند و روغن وظیفه خنک‌کاری آن‌ها را بر عهده ندارد. شاید این تفاوت در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما در عمل، تأثیر بسیار زیادی بر عملکرد، دوام و هزینه‌های نگهداری خودرو خواهد داشت.

در گیربکس‌های تر، روغن تنها یک روانکار ساده نیست، بلکه نقش یک سیستم خنک‌کننده دائمی را نیز ایفا می‌کند. هر بار که صفحات کلاچ درگیر یا آزاد می‌شوند، اصطکاک قابل توجهی ایجاد می‌شود و این اصطکاک، حرارت زیادی تولید می‌کند. روغن با جذب این گرما و انتقال آن به مدار خنک‌کاری، از افزایش بیش از حد دمای کلاچ جلوگیری می‌کند. نتیجه این فرآیند، کاهش استهلاک، حفظ کیفیت تعویض دنده و افزایش دوام مجموعه انتقال قدرت است.

در مقابل، گیربکس‌های خشک به دلیل نداشتن سیستم خنک‌کاری روغنی، ساختار ساده‌تر و وزن کمتری دارند. حذف روغن از مجموعه کلاچ باعث کاهش مقاومت داخلی و افزایش راندمان انتقال نیرو می‌شود، اما در شرایطی مانند ترافیک‌های سنگین، حرکت‌های مداوم با سرعت پایین یا رانندگی در مسیرهای شیب‌دار، صفحات کلاچ گرمای بیشتری تولید می‌کنند و اگر این حرارت به‌درستی دفع نشود، احتمال افزایش استهلاک وجود خواهد داشت. به همین دلیل، هر یک از این دو فناوری برای شرایط خاصی طراحی شده‌اند و نمی‌توان بدون در نظر گرفتن نوع استفاده از خودرو، یکی را بر دیگری برتر دانست.

گیربکس دوکلاچه تر چگونه کار می‌کند؟

در گیربکس‌های Wet DCT، مجموعه صفحات کلاچ داخل محفظه‌ای قرار دارند که دائماً توسط روغن مخصوص گیربکس روانکاری و خنک می‌شود. این روغن به کمک پمپ در مدار گردش می‌کند و علاوه بر روانکاری چرخ‌دنده‌ها، حرارت ایجادشده در اثر اصطکاک صفحات کلاچ را نیز جذب می‌کند. همین ویژگی باعث می‌شود این نوع گیربکس بتواند فشار بیشتری را تحمل کند و حتی در خودروهای مجهز به موتورهای توربوشارژ و گشتاور بالا نیز عملکردی پایدار داشته باشد.

یکی از مهم‌ترین مزایای این ساختار، کنترل مؤثر دمای کاری گیربکس است. زمانی که خودرو در ترافیک سنگین، سربالایی‌های طولانی یا شرایط رانندگی پرفشار قرار می‌گیرد، اصطکاک صفحات کلاچ به‌شدت افزایش پیدا می‌کند؛ اما روغن از بالا رفتن بیش از حد دما جلوگیری می‌کند و اجازه نمی‌دهد عملکرد گیربکس دچار افت شود. به همین دلیل، بسیاری از خودروهای کراس‌اوور، شاسی‌بلند و مدل‌های قدرتمند از گیربکس دوکلاچه تر استفاده می‌کنند.

البته این مزایا بدون هزینه نیست. وجود سیستم روغن‌کاری، پمپ، فیلتر و مدار خنک‌کاری باعث می‌شود ساختار این گیربکس پیچیده‌تر باشد و هزینه سرویس‌های دوره‌ای آن نیز نسبت به نمونه‌های خشک افزایش پیدا کند. به همین دلیل، استفاده از روغن استاندارد و تعویض آن در زمان توصیه‌شده، نقش بسیار مهمی در حفظ عملکرد و افزایش طول عمر گیربکس خواهد داشت.

گیربکس دوکلاچه خشک چگونه عمل می‌کند؟

در گیربکس Dry DCT، صفحات کلاچ داخل روغن قرار ندارند و عملکرد آن‌ها از نظر ساختار، شباهت بیشتری به کلاچ خودروهای دنده‌ای دارد. حذف سیستم خنک‌کاری روغنی باعث شده این گیربکس وزن کمتری داشته باشد، اصطکاک آن کاهش پیدا کند و راندمان انتقال نیرو افزایش یابد. به همین دلیل، بسیاری از خودروسازان از این فناوری در خودروهای شهری، اقتصادی و مدل‌هایی که گشتاور موتور آن‌ها چندان بالا نیست استفاده می‌کنند.

مهم‌ترین مزیت گیربکس خشک، بازده بالاتر و هزینه تولید کمتر است؛ اما در مقابل، حساسیت بیشتری نسبت به سبک رانندگی دارد. حرکت‌های مداوم در ترافیک، توقف و حرکت‌های پیاپی، نگه داشتن خودرو روی شیب با پدال گاز یا رانندگی طولانی با سرعت بسیار پایین، باعث افزایش دمای صفحات کلاچ می‌شود و در صورت تکرار، روند استهلاک آن‌ها را سرعت می‌بخشد. به همین دلیل، رانندگی صحیح در خودروهای مجهز به گیربکس خشک اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و رعایت توصیه‌های سازنده می‌تواند تأثیر مستقیمی بر افزایش عمر این مجموعه داشته باشد.

قبل از مقایسه دوام این دو فناوری، باید یک نکته مهم را در نظر داشت؛ بسیاری از قضاوت‌هایی که درباره گیربکس‌های دوکلاچه مطرح می‌شود، نتیجه تجربه رانندگی با یک مدل خاص یا شنیدن گزارش خرابی چند خودروی مشخص است. در حالی که واقعیت فنی بسیار پیچیده‌تر از این است. نمی‌توان صرفاً با شنیدن نام «گیربکس دوکلاچه» آن را کم‌دوام یا پرهزینه دانست، زیرا کیفیت طراحی، ظرفیت گشتاور، نرم‌افزار کنترل گیربکس، کیفیت روغن، نحوه نگهداری و سبک رانندگی، همگی بر طول عمر این مجموعه تأثیر مستقیم دارند. بسیاری از مشکلاتی که سال‌ها پیش در برخی گیربکس‌های خشک گزارش شدند، به طراحی نسل‌های اولیه مربوط بودند و نباید آن‌ها را به تمام گیربکس‌های DCT تعمیم داد.

گیربکس دوکلاچه تر چه مزایایی دارد؟

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های گیربکس‌های Wet DCT، توانایی بسیار بالای آن‌ها در مدیریت گرما است. زمانی که خودرو بار سنگینی حمل می‌کند، در سربالایی حرکت می‌کند، بارها شتاب‌گیری شدید انجام می‌دهد یا ساعت‌ها در ترافیک سنگین قرار دارد، صفحات کلاچ دائماً درگیر و آزاد می‌شوند و اصطکاک قابل توجهی تولید می‌کنند. در گیربکس تر، روغن مخصوص DCT این حرارت را جذب کرده و به سیستم خنک‌کاری منتقل می‌کند؛ بنابراین دمای صفحات اصطکاکی در محدوده استاندارد باقی می‌ماند و احتمال افت عملکرد یا آسیب دیدن آن‌ها کاهش پیدا می‌کند. همین ویژگی باعث شده است خودروسازان گیربکس‌های تر را برای خودروهای توربوشارژ، کراس‌اوورها و مدل‌هایی با گشتاور بالا انتخاب کنند.  

مزیت دیگر این فناوری، پایداری عملکرد در استفاده‌های طولانی‌مدت است. راننده‌ای که هر روز در ترافیک شهری رانندگی می‌کند یا به‌طور مرتب سفرهای بین‌شهری دارد، تغییر محسوسی در کیفیت تعویض دنده احساس نمی‌کند، زیرا روغن علاوه بر خنک‌کاری، اصطکاک بین صفحات را نیز کنترل می‌کند. نتیجه این فرآیند، تعویض دنده‌هایی نرم‌تر، کاهش احتمال لرزش کلاچ و حفظ کیفیت عملکرد حتی پس از طی هزاران کیلومتر است.

البته این مزایا بدون هزینه به دست نمی‌آیند. وجود پمپ روغن، فیلتر، مدار خنک‌کاری و حجم بیشتر روغن باعث می‌شود هزینه سرویس‌های دوره‌ای این گیربکس نسبت به نمونه‌های خشک بیشتر باشد. همچنین استفاده از روغن غیراستاندارد یا تأخیر در تعویض آن می‌تواند به مجموعه مکاترونیک و کلاچ‌ها آسیب وارد کند؛ بنابراین اگرچه گیربکس تر معمولاً دوام بیشتری دارد، اما این دوام تا حد زیادی وابسته به رعایت برنامه سرویس دوره‌ای است.

مزایا و محدودیت‌های گیربکس دوکلاچه خشک

در سوی دیگر، گیربکس‌های Dry DCT به دلیل ساختار ساده‌تر، وزن کمتر و اصطکاک داخلی پایین‌تر، راندمان مکانیکی بسیار خوبی دارند. حذف حمام روغن اطراف صفحات کلاچ باعث می‌شود بخشی از انرژی که در گیربکس‌های تر صرف به حرکت درآوردن روغن می‌شود، در اینجا به چرخ‌ها منتقل شود. به همین دلیل، این گیربکس‌ها مصرف سوخت اندکی کمتر و بازده انتقال نیروی بالاتری دارند؛ موضوعی که برای خودروهای اقتصادی و شهری اهمیت زیادی دارد.

با این حال، همین ساختار ساده نقطه‌ضعف اصلی گیربکس خشک نیز محسوب می‌شود. از آنجا که صفحات کلاچ با روغن خنک نمی‌شوند، دفع حرارت تنها از طریق جریان هوا و انتقال گرما به بدنه گیربکس انجام می‌شود. در نتیجه، اگر خودرو مدت زیادی در ترافیک‌های سنگین، حرکت‌های مداوم با سرعت بسیار پایین یا سربالایی‌های طولانی قرار بگیرد، دمای صفحات افزایش پیدا می‌کند و استهلاک آن‌ها سریع‌تر خواهد شد. این موضوع به‌ویژه در شهرهایی با ترافیک سنگین و آب‌وهوای گرم اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

البته باید تأکید کرد که این مسئله به معنای «خراب بودن» گیربکس خشک نیست. بسیاری از خودروهای مجهز به Dry DCT در صورت رانندگی صحیح و انجام سرویس‌های لازم، سال‌ها بدون مشکل کار می‌کنند. آنچه عمر این گیربکس را کاهش می‌دهد، بیشتر سبک رانندگی نامناسب است؛ برای مثال، نگه داشتن خودرو روی شیب تنها با پدال گاز، حرکت‌های پیاپی و بسیار آهسته در ترافیک یا شتاب‌گیری‌های مکرر از حالت سکون، فشار زیادی به صفحات کلاچ وارد می‌کند و روند فرسودگی را تسریع خواهد کرد. 

کدام گیربکس در ترافیک شهری عملکرد بهتری دارد؟

اگر معیار مقایسه، رانندگی روزانه در خیابان‌های شلوغ و ترافیک‌های طولانی باشد، گیربکس دوکلاچه تر عملکرد مطمئن‌تری ارائه می‌دهد. دلیل این موضوع ساده است؛ در ترافیک، کلاچ‌ها بارها درگیر و آزاد می‌شوند و حرارت زیادی تولید می‌کنند. سیستم روغن‌کاری گیربکس تر این گرما را کنترل می‌کند و اجازه نمی‌دهد دمای صفحات اصطکاکی به حد بحرانی برسد.

در مقابل، گیربکس خشک نیز می‌تواند در چنین شرایطی عملکرد قابل قبولی داشته باشد، اما راننده باید اصول صحیح استفاده از آن را رعایت کند. حرکت آرام و یکنواخت، پرهیز از نیم‌کلاچ‌های طولانی، جلوگیری از شتاب‌گیری‌های ناگهانی در سرعت‌های بسیار پایین و استفاده صحیح از ترمز در توقف‌های طولانی، همگی می‌توانند به افزایش عمر این نوع گیربکس کمک کنند. در واقع، تفاوت اصلی این دو فناوری در ترافیک این است که گیربکس تر نسبت به خطاهای راننده تحمل بیشتری دارد، در حالی که گیربکس خشک حساس‌تر است و به سبک رانندگی وابستگی بیشتری دارد. 

کدام گیربکس دوام بیشتری دارد؟

این سؤال، مهم‌ترین دغدغه بسیاری از خریداران خودروهای مجهز به DCT است. اگر شرایط استفاده، سرویس‌های دوره‌ای و کیفیت ساخت را یکسان در نظر بگیریم، گیربکس دوکلاچه تر از نظر تحمل فشار، مدیریت گرما و دوام بلندمدت برتری محسوسی نسبت به گیربکس خشک دارد. دلیل این برتری نیز همان سیستم خنک‌کاری روغنی است که از افزایش دمای صفحات اصطکاکی جلوگیری می‌کند و استهلاک را کاهش می‌دهد. به همین علت، خودروسازان از گیربکس‌های تر در خودروهای قدرتمند، شاسی‌بلندها و مدل‌های با گشتاور بالا استفاده می‌کنند. 

البته این برتری به معنای بی‌نیازی از نگهداری نیست. حتی مقاوم‌ترین گیربکس‌های تر نیز اگر با روغن نامناسب کار کنند، سرویس‌های دوره‌ای آن‌ها نادیده گرفته شود یا تحت فشار غیرعادی قرار بگیرند، ممکن است دچار خرابی شوند. از سوی دیگر، یک گیربکس خشک که توسط راننده‌ای آگاه و با رعایت اصول صحیح استفاده شود، می‌تواند عمر بسیار طولانی و عملکرد قابل اعتمادی داشته باشد.

گیربکس دوکلاچه خشک(DryDCT)گیربکس دوکلاچه تر(WetDCT)ویژگی
هواروغن مخصوص گیربکسنوع خنک‌ کاری
متوسطبسیار بالاتحمل گشتاور
حساس‌ تربسیا رمناسبعملکرد د رترافیک
بیشترکمترمیزان تولید حرارت
کمتربیشترهزینه سرویس
کمی بهتربسیار خوبراندمان انتقال نیرو
بیشتر در ترافیک سنگینبسیار کماحتمال داغ شدن کلاچ
پایین‌تربالاتردوام در استفاده سنگین
خودروهای شهری و اقتصادیخودروهای توربوشارژ، کراس‌اوورها و خودروهای قدرتمندکاربرد رایج

چطور عمر گیربکس دوکلاچه را افزایش دهیم؟

فرقی نمی‌کند خودروی شما به گیربکس دوکلاچه تر مجهز باشد یا از نوع خشک استفاده کند؛ در هر دو حالت، رعایت چند اصل ساده اما مهم می‌تواند عمر این مجموعه را به شکل قابل توجهی افزایش دهد و احتمال خرابی‌های پرهزینه را کاهش دهد. بسیاری از رانندگان تصور می‌کنند گیربکس DCT نیازی به مراقبت ویژه ندارد و تا زمانی که خودرو بدون خطا حرکت می‌کند، همه چیز طبیعی است؛ اما واقعیت این است که بخش زیادی از خرابی‌های این گیربکس‌ها، نتیجه بی‌توجهی به سرویس‌های دوره‌ای یا سبک رانندگی نادرست است، نه ضعف ذاتی طراحی.

در گیربکس‌های دوکلاچه تر، تعویض روغن و فیلتر در بازه زمانی توصیه‌شده اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا همین روغن وظیفه خنک‌کاری، روانکاری و کنترل عملکرد کلاچ‌ها را بر عهده دارد. کاهش کیفیت روغن یا استفاده از نمونه‌های غیراستاندارد می‌تواند به مرور باعث افزایش دمای کاری، افت کیفیت تعویض دنده و حتی آسیب به مجموعه مکاترونیک شود. در گیربکس‌های خشک نیز اگرچه روغن مستقیماً با صفحات کلاچ در تماس نیست، اما رعایت اصول رانندگی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. پرهیز از حرکت‌های طولانی با سرعت بسیار پایین، نگه داشتن خودرو روی شیب با پدال گاز و شتاب‌گیری‌های مکرر در ترافیک، از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند عمر صفحات کلاچ را به شکل محسوسی افزایش دهند. 

آیا گیربکس دوکلاچه برای رانندگی روزمره انتخاب مناسبی است؟

یکی از پرسش‌هایی که معمولاً پیش از خرید خودروهای مجهز به گیربکس DCT مطرح می‌شود این است که آیا این فناوری برای استفاده روزانه، به‌ویژه در شهرهای پرترافیک، انتخاب مناسبی محسوب می‌شود یا خیر. پاسخ این سؤال بیش از هر چیز به نوع گیربکس و شرایط استفاده بستگی دارد.

اگر بیشتر زمان رانندگی شما در خیابان‌های شلوغ، ترافیک‌های طولانی و مسیرهای پرتوقف سپری می‌شود، گیربکس دوکلاچه تر انتخاب مناسب‌تری خواهد بود. وجود سیستم خنک‌کاری روغنی باعث می‌شود صفحات کلاچ در شرایط سخت، دمای متعادل‌تری داشته باشند و افت عملکرد کمتری را تجربه کنند. به همین دلیل، بسیاری از خودروهای کراس‌اوور، مدل‌های توربوشارژ و خودروهای با گشتاور بالا از این نوع گیربکس استفاده می‌کنند.

در مقابل، اگر بیشتر مسیرهای شما بین‌شهری است، ترافیک سنگین سهم کمی از رانندگی روزانه شما را تشکیل می‌دهد و خودرویی با موتور کم‌حجم یا اقتصادی در اختیار دارید، گیربکس دوکلاچه خشک نیز می‌تواند عملکردی سریع، کم‌مصرف و کاملاً رضایت‌بخش ارائه دهد. راندمان بالاتر، وزن کمتر و ساختار ساده‌تر از جمله ویژگی‌هایی هستند که باعث شده‌اند بسیاری از خودروسازان از این فناوری در خودروهای شهری استفاده کنند. البته باید به این نکته نیز توجه داشت که گیربکس‌های DCT، چه تر و چه خشک، از نظر حس رانندگی با گیربکس‌های اتوماتیک مجهز به مبدل گشتاور تفاوت دارند و احساس درگیری جزئی کلاچ در سرعت‌های بسیار پایین، لزوماً نشانه خرابی نیست، بلکه بخشی از ویژگی طبیعی این فناوری محسوب می‌شود.

سوالات متداول

آیا گیربکس دوکلاچه تر همیشه از نوع خشک بادوام‌تر است؟
در اغلب شرایط بله. سیستم خنک‌کاری روغنی باعث می‌شود صفحات کلاچ در دمای پایین‌تری کار کنند و در استفاده‌های سنگین، استهلاک کمتری داشته باشند. البته انجام سرویس‌های دوره‌ای و استفاده از روغن استاندارد، شرط اصلی حفظ این برتری است.

چرا گیربکس دوکلاچه خشک در ترافیک حساس‌تر است؟
زیرا صفحات کلاچ آن با روغن خنک نمی‌شوند و هنگام توقف و حرکت‌های مکرر، حرارت بیشتری تولید می‌کنند. اگر این وضعیت برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، احتمال افزایش استهلاک کلاچ‌ها بیشتر خواهد شد.

آیا هزینه سرویس گیربکس تر بیشتر است؟
بله. به دلیل وجود سیستم روغن‌کاری و نیاز به تعویض روغن و فیلتر در بازه‌های مشخص، هزینه سرویس‌های دوره‌ای گیربکس تر از گیربکس خشک بیشتر است؛ اما در مقابل، این نوع گیربکس در شرایط سخت دوام بالاتری نیز دارد.

آیا گیربکس دوکلاچه برای رانندگی شهری مناسب است؟
بله، اما اگر رانندگی شما عمدتاً در ترافیک‌های سنگین انجام می‌شود، گیربکس دوکلاچه تر انتخاب مناسب‌تری خواهد بود. گیربکس خشک نیز در صورت رعایت اصول صحیح رانندگی می‌تواند عملکرد بسیار خوبی داشته باشد.

آیا سبک رانندگی بر عمر گیربکس DCT تأثیر دارد؟
بدون تردید. نگه داشتن خودرو روی شیب با پدال گاز، حرکت‌های مکرر با سرعت بسیار پایین، شتاب‌گیری‌های ناگهانی و بی‌توجهی به سرویس‌های دوره‌ای، از مهم‌ترین عواملی هستند که می‌توانند عمر هر دو نوع گیربکس دوکلاچه را کاهش دهند.

«بهترین تعمیرگاه مدیران خودرو تهران» را این‌طور انتخاب کنید

بهترین تعمیرگاه برای خودروهای مدیران خودرو در تهران، جایی است که تشخیص را دقیق می‌گیرد، حمل را استاندارد انجام می‌دهد، هزینه را شفاف اعلام می‌کند و در لحظه‌ی خرابی واقعاً پاسخگوست.
اگر خودروی شما خارج از گارانتی است و به یک پشتیبانی ۲۴ ساعته در تهران نیاز دارید، می‌توانید از طریق سایت «امداد مدیران خودرو» درخواست ثبت کنید یا با شماره پشتیبانی اعلام‌شده تماس بگیرید: 44287315-021

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *